گردنبند وَنِل

این گردنبند بر پایه‌ی تقارنِ چهارگانه طراحی شده و در دسته‌ی جواهراتِ «مینیمالِ ساختارگرا» قرار می‌گیرد.

بخشِ مرکزیِ این آویز توخالی است. این یک انتخابِ هوشمندانه برای کاهشِ وزنِ کلیِ قطعه بدونِ کاهشِ ابعادِ ظاهری است. در این سبک، لبه‌هایِ فلز باید با دقتِ بسیار بالایی پرداخت شوند تا در برابرِ ضربه تغییر فرم ندهند.

برخلافِ چیدمان‌هایِ خطیِ رایج، سنگ‌ها در این مدل به صورتِ خوشه‌هایِ دایره‌ای روی هر یک از گلبرگ‌ها سوار شده‌اند. این تکنیک باعث می‌شود بازتابِ نورِ سنگ‌ها در کنار هم همپوشانی داشته باشد و درخششِ قطعه به مراتب بیشتر از حالتی باشد که سنگ‌ها به صورتِ تک‌ردیفه کار می‌شدند.

محلِ اتصالِ زنجیر، بخشی از بدنه‌ی اصلیِ آویز است. این یعنی آویز به صورتِ یکپارچه ریخته‌گری یا ماشین‌کاری شده است که استحکامِ آن را در برابرِ کشش و استفاده‌ی طولانی‌مدت به شدت افزایش می‌دهد.

طرحِ چهاربرگ، فراتر از یک نمادِ خوش‌شانسی، ستونِ فقراتِ استایلِ کلاسیک در جواهرسازی است. گردنبندِ «وَنِل» در «رادین گالری»، ادایِ احترامی‌ست به این اصالت، که با استانداردهایِ مدرنِ مهندسیِ طلا بازطراحی شده است.